IN CUSEINA
A brountla un gran paról sott al camein,
A gh’ é tegin e dgam souvr ai furnée;
As seint per la cuseina un udurein
Ch’ al blèdga fin in fonda int i budée.
L’ é in ovra tótt el pgnatt, tótt i pgnatein,
Mée mujera la scapa avanti e indrée ;
La giósta ‘1 fogh, la taia i figadein,
La dà di cmand, la ‘m baca in zémma ai pée:
– S-cióma la pgnata, só, rad al furmai
E tend a cóll tegin : s’ al brusa, guai !
E meinter mé e lavour com’ un danèe
A fèr al cógh, tótt bsunt, imbarbéschèe,
As seint un zigh : – Infam ! Et l’iva détt….
Et m’ èe lassèe busèr tótt al soffrétt ! –