La vigilia dla Vecchia

Stasira ogni guazzétta, ogni pupin,
al métt asvin al fógo la sô césta,
perchè a vén gió la Vècchia dal camin
a portarghe di gióghi o una vésta,

di dolci, dal torron, di mandarin …
E vree che anch por mi edman fuss festa
e che la Vècchia am fess un argalin,
una cosa da poch, tra quéll ch’agh resta …

Ma forsi la me césta la srà vóda
e dman un dì noios cumpàgn a ieri,
griso comme la nèbbia dla pianura,

cla quèrchia ogni colóro e a par cla goda
ed védderme star lì con chi pensiéri
ch’im pòrtan da lontan la me paura.