Un Ragiuner cal sa – Gino Bellelli (dedicata a mio nonno)

Questa poesia, che non compare sicuramente su nessun testo pubblicato dell’autore, è scritta a macchina su un foglio con le sue belle correzioni ed è dedicata dall’autore al mio caro nonnetto, grande esperto di modenesità. Ovviamente dove compare il cognome, la parola non sarà intera a causa della privacy…. Un Ragiuner cal sa A-i-ò avù […]

I pè a l’oss – Pier Paolo Mussati

MUSSATI PIER PAOLO Dialetto di Modena 5° PREMIO: ” I pè a l’oss ” MOTIVAZIONE Questo breve componimento si traduce in una preghiera a Dio, con accenti d’interiorità raccolta e sommessa, dove, alla meditazione più intuibile che descritta, sulla vanità delle cose transeunte, segue l’aspirazione a spiccare il volo verso la sublimità dei beni reali. […]

LA LIQUIDAZIOUN – Luciano Zanasi

LA LIQUIDAZIOUN L’etra materna a pas per via Emilia e, lè da la ciésa ed San Bies, a vàd un mócc ed geint. Sta mo a vàder ch’è sucès ‘na desgrazia. Per Diana a gh’è anch el guerdi! – S’eini fat mel? – Per adesa gninta, la vedrà quand i véren butega. Pó a guerd […]

LA MUTUA _ Luciano Zanasi

LA MUTUA Tasî, tasî ! Me am vin un nervós che chi sa! Me a dégh che ‘na dàna per bein, quand l’ariva a ‘na zerta etê la gh’à dirét d’averegh i sô distureb! In cà mia, anzi, in cà ed me fiol, quand a dégh un mel, nissun egh cràd. ‘Na stmana fa, am […]

FAI DA TE – Luciano Zanasi

FAI DA TÈ L’idraulich a l’iva ciamê già quater volti. L’ultma, ier sira, al m’iva anch rispost mèl: «Gh’al l’aqua in cà? No. Alora c’sa zerchel? Guerda sol se, per un rubinat ch’al pérd, as dev disturbèr un ch’l’è adre ch’al magna. An s’è mès in nota da la segretaria? Quand a tucarà a lò […]

MODNA (l’ê bela seimper) – Luciano Zanasi, musica di Carlo Notari

MODNA (l’ê bela seimper) A peins che quand l’invêren a cala la fumàna sa fosa anc a l’infêren a vrev sol eser ché… L’ê bela fésa e ciunta l’as taia col curtèl e po mitig d’azunta c-l’é na specialité. Modna l’ê bela seimper, mo quand l’as mat in tir cun al so col d’fumàna, l’at […]

Proverbi di Febbraio

Campa cavàl che l’erba la crès. E meinter che l’erba la chersìva al cavàl la murìva. Campa cavallo che l’erba cresce. E mentre l’erba cresceva il cavallo moriva. A-gh’è chi egh pèga el schèrpi e chi gh’ha fat i pè. C’è chi paga le scarpe e c’è chi gli ha fatto i piedi (bambino con […]

Proverbi di Gennaio

Chi maza la pólga in znèr al n’in maza un zintunèr. Chi uccide la pulce in gennaio ne uccide un centinaio (in gennaio non ha ancora deposto le uova). In znèr, tèra bianca dà bòun pan, tèra négra gnanch un gran. In gennaio, terra bianca (coperta di neve) dà buon pane (molto grano), terra nera […]

Sproloquio 2000

SANDRONE – Mudnés éd Mòdna! Mudnés dl’èlta, dla Bàsa e a mèza via, zemiàn scampê a l’influèinza, a-v salùt tótt quant in masa. I-v vést la nuvitê? A-m sun détt: Sandròun, a sam in dal Domélla, siamo nel 2000, té-n pô piò arivèr in caròza. Anch perchè, ormai, a-n s’cata piò un bus per parchegèr […]

Sproloquio 1999

SANDRONE – Zemiàn ch’a sî nê all’ambra dla Ghirlandèina, mudnés ch’a stê in di viê dal Parco da prémma che Huslèr al li trasfurméssa in garàg’ a pagamèint, zemiàn dla Saca, dla Madunèina, éd Pòrta Bulègna, ch’a sî stê espropriê di prê da cà da soquànt bòun da gnint ch’a gh vrév dê al dû […]